
شرکت چینی هواوی در سال ۲۰۱۳ برندی را با عنوان «آنر» (Honor) ثبت کرد. تمرکز این برند بر روی بازار آنلاین است. هواوی در تلاش است با تولید گوشیهایی با مشخصات پرچمداران، اما با قیمتهایی منطقی، در فروش آنلاین، تمام رقبا را پشت سر بگذارد. در این نوشته میخواهیم سیاست هواوی در مورد برند آنر را بررسی کنیم. با دیجیکالا مگ همراه باشید.
حدود دو سال پیش شرکت هواوی، برند مستقل «آنر» (Honor) را معرفی کرد. نکتهی قابلتوجه در مورد این زیربرند شرکت هواوی، تمرکز آن روی فروش آنلاین و تجارت الکترونیکی است. بهعبارتدیگر گوشیهای این برند فقط از طریق فروش آنلاین به بازار عرضه میشوند. در گوشیهای برند آنر سعی شده بهترین مشخصات سختافزاری و نرمافزاری دستگاههای ردهبالای بازار در قالب محصولاتی مقرونبهصرفه در اختیار کاربران قرار بگیرد. همچنین در کمپینهای تبلیغاتی این برند، روی کاربران جوان تاکید بیشتری شده است.

گوشی «آنر ۷» (Honor 7) یکی از جدیدترین محصولات این شرکت در بازار موبایل است. این دستگاه اوایل تابستان ۲۰۱۵ و تنها بهصورت آنلاین در بازار چین عرضه شد. فروش این گوشی در بازار چین بسیار موفقیتآمیز بود. حالا هم پای این گوشی به ایران باز شده و بهزودی شاهد فروش انحصاری آن در سایتدیجیکالا خواهیم بود.
آقای «کریس سان» (Chris Sun) از مدیران ارشد برند آنر در هنگام رونمایی از گوشی آنر ۷ در تهران گفت: «برند آنر یک زیربرند از برند هواوی است. هدف خلق این برند در سال ۲۰۱۳، گرفتن سهم مناسبی از بازار آنلاین بود.» شاید در وهلهی اول بهنظر برسد که هدف توسعهی این برند، رقابت با برندهای آنلاینی مثل شیائومی باشد. لازم به ذکر است که شیائومی، گوشیهای خود را تنها در پلتفرم آنلاین به فروش میرساند.

آنچه برای سامسونگ و اپل آرزو به حساب میآید برای کاسیو خاطره است. شاید کمی اغراق کرده باشیم؛ اما دیدن مجموعهای از ویژگیهای ساعتهای هوشمند امروزی در ساعتهای مچی بیست سال پیشکاسیو، حقیقتا حیرتآور است. مدتی است که اپل واچ به بازار راه یافته است. ساعتهای هوشمند اندرویدی هم چند سالی است که اینطرف و آنطرف دیده میشوند. این گجتهای دوستداشتنی دیگر تنها به فیلمهای علمی-تخیلی تعلق ندارند. شما با آنها موزیک پخش میکنید، وضعیت سلامتیتان را میسنجید یا از آنها بهعنوان کنترل تلویزیون استفاده میکنید. جالب است بدانید که ژاپنیها در دههی ۹۰ میلادی این قابلیتها را در ساعتهای «کاسیو» (Casio) پیاده کرده بودند.
تاریخ غنی کاسیو در طراحی و تولید ساعتهای مچی دیجیتال بر کسی پوشیده نیست. مدتی پیش این شرکت، مجموعهای از ساعتهای عجیبوغریب خود را در معرض عموم قرار داد. نمایشگاه ساعتهای مچی کاسیو یک واقعیت را نشان میدهد: بسیاری از قابلیتهای ساعتهای هوشمند امروزی، حدود ۲۰ سال پیش در ساعتهای مچی کاسیو یافت میشد. همانطور که میدانید در ماههای اخیر رقابت شدیدی بین شرکتهای مختلف برای نمایش قدرتشان در زمینهی ساعتهای هوشمند شکل گرفته؛ جالب اینجاست که کاسیو همچنان فروتنی به خرج داده و ادعای خاصی در این مورد ندارد.
شرکت کاسیو در دههی ۹۰ میلادی با ساعتهای مچی دیجیتالیاش غوغا به پا کرد. با ورود به قرن بیست و یک، بهتدریج محبوبیت دیوانهوار ساعتهای دیجیتالی این شرکت از تبوتاب افتاد. اما این پایان کار کاسیو نیست. در سالهای اخیر شرکت کاسیو با تمرکز بر روی مدلهای آنالوگ و کلاسیک در حال احیای میراث باشکوه خود است.
در ادامه قصد داریم تعدادی از اولین ساعتهای هوشمند دنیا را از نظر بگذرانیم؛ ساعتهای که در زمان خود به هیچوجه ادعایی بر باهوش بودن نداشتند! شما را به دیدن خاطراتی از جنس آینده دعوت میکنیم:

مدل GMW-15 در سال ۱۹۸۹ تولید شد. این ساعت به یک نمایشگر گرافیکی مجهز بود که میتوانست فازهای ماه و همچنین زمانهای طلوع و غروب خورشید را نشان دهد.

فناوری با سرعت به پیش میرود و هر روز با شعبدهی جدیدی کاربران را مسحور میکند. اما از میان این خیل عظیم، تنها معدودی راه تاثیر بر زندگی روزمره مردم را پیدا میکنند. در این نوشتار با ۱۰ فناوری نو و نوآورانه آشنا خواهید شد که بسیاری معتقدند در آینده به نحوی بر زندگی شما موثر خواهند بود.
اطلاعات اشیا (Information of Everything)
این ایده سر و صدای زیادی به پا کرده؛ دستگاههای هوشمند با کاربردهای مختلف، انواع پیامهای متنی، ویدیویی، صوتی یا ترکیبی از همه اینها را ارسال میکنند. یکی از تحلیلگران فناوری اطلاعات میگوید: «با داشتن اطلاعات همهی اشیا قادر خواهیم بود دادههایی که از منابع مختلف بهدست میآوریم را در موارد موردنظر به کار بگیریم.»

اینها اطلاعاتی هستند که همیشه وجود داشتهاند اما تاکنون امکان گردآوری، تکمیل و ذخیرهسازی آنها در پایگاههای داده را نداشتهایم. از این طریق خواهیم توانست از این دادههای گنگ و نامفهوم اطلاعات مفید و کاربردی استخراج کنیم.
چه آن را اینترنت اشیا بخوانید چه اینترنت دادهها یا اطلاعات اشیا، یک چیز مشخص است اینکه در سالهای پیش رو اطلاعات بیشتری تولید خواهد شد و این آینده را دگرگون خواهد کرد.
شبکهی ارتباط دستگاهها (The Device Mesh)
تلفنهای هوشمند ابتدای راه تغییر هستند. یک شبکه از دستگاهها یعنی دسترسی به اطلاعات و اپلیکیشنها از طریق هر دستگاهی که فکرش را بکنید؛ تلفن، ساعت و انواع پوشیدنیها یا حتی تلویزیون و خانه و خودرو!

شبکهی دستگاهها ذاتا بخشی از اینترنت اشیا است. اپلیکیشنهایی مثل Waze در همین راستا جهت تبدیل خودروها به اطلاعات لحظهای ترافیک عمل میکنند. «شبکهی دستگاهها» آمده تا راه رسیدن به آرزوی اینترنت اشیا را هموار کند.
پرینت سهبعدی (۳D Printing)
برخلاف نظر برخی که فکر میکنند سر و صدای به پا شده درباره چاپ سهبعدی یک جو کوتاه مدت است، با گسترش موادی که امکان چاپ با این روش را پیدا میکنند نفوذ آنها روز به روز بیشتر میشود. از هواپیما تا خودرو و انرژی و صنایع نظامی، همهجا از مزایای این چاپگرها استفاده میکنند.
چگونه رتبه اول گوگل شویم؟
هر صاحب سوداگری رویا قرارگرفتن در رتبه نخست گوگل را در راز دارد. زیرا رسیدن به رتبه اول (و یا حتی یکی از سه رتبه نخست) به معنای افزایش شدامد سایت شما و داشتن پتانسیل فروش و مطرح شدن در کسب و کار مورد عقیده میباشد.
متاسفانه رسیدن به رتبه نخست به ندرت رویداد می افتد. حتی اغلب بازاریاب های ماهر و مستحضر در حال چشم وهمچشمی برای رسیدن به رتبه نخست هستند.
بنابراین، چگونه یک صاحب کسب و کار معمولی می تواند امیدوار باشد لغایت این رتبه را به دست آورد؟ در حالی که هیچ گذرگاه تضمینی برای آن هستی ندارد، این نوشتار به بعضی از راهکارهایی که هر کسی می تواند برای افزایش بازدید وبلاگ شانس خویش برای رسیدن به این رتبه نخست، کاربرد کند اشاره میکند. پیش درآمد توضیحاتی راجع به نحوه کارکرد گوگل آورده ایم.
گوگل و سایر موتورهای جستجو چگونه کار می کنند؟
اولین چیزی که باید در مورد گوگل بدانید این است که گوگل اینترنت نیست. فقط به این دلیل که وب سایت شما در گوگل نمایش داده نمی شود، به این معنی نیست که آن را در اینترنت ندارید. وب سایت شما می تواند به چهره زنده در اینترنت بدون نمایش در نتایج جستجوی گوگل برای یک واژه کلیدی خاص نمایش داده شود.
روش گوگل و سایر موتورهای جستجو برای اثر دادن وب سایت این است: گوگل دارای سیستم های کامپیوتری اتوماتیک است که در تمام ساعت شبانه روز کار می کند و به طور تصادفی از وب سایت ها در سراسر اینترنت بازدید کرده، عکس های هر صفحه را برداشته و آنها را در یک پایگاه دیتا عظیم قرار می دهد.
همزمان با اخذ یک عکس فوری از هر صفحه وب، سیستم گوگل هر واژه و محتوای سایر را در یک صفحه وب (مانند عکس ها، فیلم ها، فایل های صوتی و غیره) به قصد تعیین سوژه خاص صفحه، می خواند.
گوگل از این دیتا های جمع آوری شده برای تعیین اینکه صفحات وب برای اثر دادن چه کلمه کلیدی خاص نمایش داده شود، کاربرد می کند.
به عبارت دیگر، الگوریتم های کامپیوتری گوگل به چهره زنده تعیین می کند که کدام صفحه وب در اینترنت برای یک واژه کلیدی خاص یا کلیدی پسندیده تر است و برای اولین بار آن را نمایش می دهد.
سپس دومین صفحه مربوطه را نمایش می دهد و غیره. فهرست نتایج صفحات وب به عنوان صفحه نتیجه موتور جستجو (SERP) شناخته می شود.
تقسیم های گوناگون SERP :
بخش بالا معمولا دربرگیرنده ۳ یا ۴ اعلان متنی است که مربوط به کلمه کلیدی کاربرد شده برای اتمام عملیات جستجو میباشد.
اگر گوگل فکر کند کاربر به دنبال یک سوداگری محلی است، یک تقسیم از تبلیغات پرداخت شده به اسم Packet Local Map اضافه می کند. تقدیر اصلی میان شامل لیستی از “ارگانیگ” (بدون پرداخت) صفحات وب است که مربوط به کلمه کلیدی مورد استفاده برای سپریدن جستجو هستند.
چگونه می توانیم سایت خود را در گوگل گرفتن کنیم؟
اول باید مطمئن شوید که تارنما شما توسط گوگل معرفی شده است. که میتوانید مقاله چگونه سایت خود را در گوگل ثبت کنیم؟ را مطالعه کنید و برای پیدا کردن آن در چهره هستی داشتن، site:yourdomain.com را در جعبه جستجوی گوگل تایپ کنید، domaindom.com را با اسم حوزه راستین خویش جایگزین کنید.
اگر لیستی از صفحات وبسایت خود را مشاهده کنید، گوگل در حال آماده سایت شما را ایندکس کرده است و گاهی اوقات به بازدید متعلق به برای رسیدگی به روزرسانی پیوستگی میدهد. اگر تارنما شما لیست نشده باشد، به این آدرس مرجعه کنید: http://www.google.com/addurl. بازدید گوگل از وب سایت شما ۱ یا ۲ هفته طول خواهد کشید.
دوم، به یاد داشته باشید، گوگل تنها صفحات وب را که مربوط به واژه کلیدی مورد جستجو هستند، نمایش می دهد. نخستین قدم این است که مطمئن شوید متن وب سایت شما پیوسته با واژه کلیدی باره نظر است. اگر اینطور نیست، احتمال دارد گوگل آن را اثر ندهد.
سوم، فقط اگر وب سایت شما در صفحه نخست نمایش داده نمی شود، به این معنی نیست که آن را نشان نمی دهد. به ذیل صفحه نتایج بروید و روی «بعدی» یا بر روی صفحه ۲ کلیک کنید و ادامه دهید. وب سایت شما ممکن است در صفحه ۲، صفحه ۸۲ یا جایی در این میان باشد.
روش بالا بردن رتبه سایت در گوگل و دیگر موتورهای جستجو چیست ؟
هر سال میلیون ها دلار برای سپریدن این پیشه صرف می شود! دو راه اصلی برای بالا بردن رتبه سایت در گوگل وجود دارد:
شما می توانید با پرداخت کردن در صفحه نخست گوگل قرار بگیرید و نیاز نیست مقدار زیادی پول داشته باشید. این تبلیغ گوگل است. هم چنین شما می توانید تارنما خویش را تحت عنوان “ارگانیک” بدون نیاز به پرداخت برای تبلیغات دریافت کنید.
تبلیغات گوگل
سریعترین و ابتدایی ترین راه به منظور بالا بردن رتبه سایت در گوگل برای یک کلمه کلیدی خاص، پرداخت خرج تبلیغات است. شما در گوگل ثبت نام میکنید، کلیدواژه هایی را که میخواهید منظور قرار دهید، برگزیدن میکنید، سپس «پیشنهاد» (مانند یک حراج) را براساس هر مقدار که میخواهید برای کلیک روی اعلان شما، پرداخت کنید را تعیین میکنید. این “پرداخت برای هر کلیک” نامیده می شود. هرچه پیشنهاد بالاتری برای هر کلیک بدهید، اعلان در رأس صفحه نما می شود.
گرفتن گوگل به صورت ارگانیک
راه دیگر برای به دست آوردن رتبه نخست در گوگل و دیگر موتورهای جستجو روش متداول طبیعی یا ارگانیک است. این موارد نتایج اصلی هستند که در پایین آگهی ها یا دسته نقشه محلی در صفحات نتایج موتور جستجو پرتو داده می شود.
این نتایج را نمی توان با پرداخت پول به گوگل به دست آورد. آنها با بهینه سازی دقیق و طویل مدت بسیاری از عوامل که گوگل اثناء ارزیابی مورد کاربرد قرار میدهد، به دست می آید. عمل بهینه سازی تارنما به نحوی که به طور منظم در گوگل اثر دهد بهینه سازی موتور جستجو (SEO) نامیده می شود .

روزبهروز قوانین سختگیرانهتری در زمینهی حفظ حریم خصوصی و جمعآوری دادههای کاربران به تصویب میرسد. چنین قوانینی، کار بسیاری از شرکتهای تکنولوژی را از گذشته سختتر میکند. یکی از این قوانین بسیار سختگیرانه، قانون GDPR «مقررات محافظت از دادههای عمومی» که قرار است از روز ۲۵ مه (۴ خرداد) اجرایی شود. اما این قانون دقیقا چیست و چرا اینقدر سروصدا کرده است؟
GDPR مخفف عبارت General Data Protection Regulation به معنی «مقررات محافظت از دادههای عمومی» است. قانون GDPR در پارلمان اتحادیه اروپا به تصویب رسیده و به همین خاطر در کشورهای عضو این اتحادیه و کشورهای وابسته لازمالاجرا است. اتحادیه اروپا در سالهای گذشته همواره قوانینی را برای حفظ حریم خصوصی و جلوگیری از سوءاستفادهی شرکتها از دادههای شخصی کاربران به تصویب رسانده است. حالا این قانون، دست شرکتها را برای سوءاستفاده از دادههای شهروندان اروپا، تا حد زیادی میبندد. طبق این قانون، شهروندان اروپایی مالک دادههای خود هستند و شرکتهایی که این دادهها را جمعآوری میکنند، برای این دادهها از حق مالکیت بهره نمیبرند.
با اجرایی شدن این قانون، شرکتهایی که مرتکب خلاف شوند، تا ۲۰ میلیون یورو یا ۴ درصد از گردش مالی جهانی خود (هرکدام که بیشتر باشد) جریمه میشوند. طبق این قانون، شرکتها باید بدانند که چه اطلاعاتی را و چرا جمعآوری میکنند. همچنین برای استفاده از دادههای شخصی کاربران، باید به زبان روشن و ساده از کاربران اروپایی خود اجازه بگیرند. علاوه بر این، کاربران میتوانند از شرکت موردنظر بخواهند که دادههای شخصی آنها را ارائه دهد و در صورت درخواست کاربران، شرکت مذکور باید توضیح دهد که چنین دادههایی در چه مواردی مورد استفاده قرار گرفته است. علاوه بر این، شرکتها باید دادههای جمعآوری شده از کاربران را هر چند وقت یکبار از بین ببرند. کمپانیها باید ثابت کنند که از دادههای کاربران بهخوبی مراقبت میکنند، که این به معنای افزایش نظارت بر این شرکتها است. در هنگام رخنه به سیستم، این شرکتها باید به تمام کاربران اروپایی خود در مورد این رخنه و وسعت آن اطلاع دهند. این موارد تنها بخش کوچکی از بندهای قانون GDPR محسوب میشوند.
هرچند این قانون کار شرکتهای بزرگی مانند گوگل و فیسبوک را از گذشته سختتر میکند، اما در حقیقت این شرکتهای کوچک هستند که برای تبعیت از این قانون با مشکلات بسیار بزرگتری مواجه میشوند؛ زیرا تبعیت از این قوانین هزینههای زیادی را بر شرکتها تحمیل میکند. در این میان غولهای بزرگ تکنولوژی مشکلی در این زمینه ندارند، اما شرکتهای کوچک نمیتوانند از پس این هزینهها بربیایند. برخی از سازندههای بازیهای آنلاین اعلام کردهاند که برای جلوگیری از دردسرهای متعدد، دسترسی کاربران اروپایی به بازیهای خود را مسدود میکنند. بر اساس نظر بسیاری از متخصصین، چنین قوانینی هرچند بهنفع کاربران اروپایی است، اما منجر به حذف شدن تعداد بسیاری زیادی از شرکتهای کوچک و قدرتمندتر شدن شرکتهای بزرگ میشود.